maart 7, 2020

Slofjes, Yukata en vuurceremonie, overnachten in een tempel in Koyasan.

Land van tegenstellingen… klinkt misschien cliché, maar als er iets is, dat steeds naar voren komt over Japan, dan is het dit wel. Aan de ene kant het land dat vooruitloopt op het gebied van innovatie en moderne technieken, aan de andere kant is alles in Japan doordrenkt met tradities en oude gebruiken. Misschien ben ik daarom ook wel zo onder de indruk van Japan.

Tempelovernachting

Het overnachten in een tempel in Japan staat hoog op mijn verlanglijstje. In Koyasan, gelegen op een berg ten zuiden van Osaka, zijn er volop mogelijkheden om dit te mee te maken. Ik boek de overnachting in de Ekoin tempel. Een prachtige plek.

Vanuit Osaka reizen we met de trein naar Koyasan. Het laatste deel gaat met een kabelbaan die ons op de berg brengt.


Bij aankomst op de berg kom je uit bij het busstation van Koyasan. Het handigst is het om even de naam van de accommodatie aan te geven bij de buschauffeur. Zij weten namelijk precies welke bus bij welke accommodatie stopt.

Schoenen uit en slofjes aan

Wij overnachten zoals gezegd in de Ekoin tempel. Bij aankomst zie ik de schoenen al op de trappen voor de ingang van het prachtige houten gebouw staan. Regel eén in de tempel; schoenen uit, slofjes aan. Twee monniken heten ons welkom. Na wat administratieve handelingen, met de computer (dat wel ), schuifelen we op onze slofjes achter de mannen aan. Heel eenvoudig is dat nog niet, met wat fantasie heb ik een beetje het loopje van een traditionele geisha. Door lange gangen met links en rechts rijstpapieren schuifdeuren gaan ze ons voor naar onze kamer. Bij binnenkomst mis ik een bed, wel is er een lage tafel met kussens. Voor de rest is het spaarzaam ingericht. In de hoek staat een rieten stoel naast een kacheltje, verder is het vrij leeg. Op de gang zijn de gedeelde toiletten en wastafels te vinden.

Yakata aan

Met de benen languit onder de tafel zitten we een paar minuten later aan de binnengebrachte thee. Echt soepel zijn we niet, geen ontspannen kleermakerszit maar eerder wat stram in de bewegingen. Dat wordt nog wat oefenen de komende dagen…Reisgenoot J. ontdekt al snel dat de rieten stoel hem beter bevalt dan zitten op de grond. Vooral als niet veel later het diner op de kamer wordt geserveerd.  Ik zit gezellig op de grond, hij torent vanuit zijn rieten stoel boven mij uit. Wel heb ik me nog even opgedoft voor de maaltijd; ik draag de Yukata (Japanse huisjas) die op de kamer voor ons klaar ligt. Zo genieten we samen van de vegetarisch maaltijd.

Het mysterie van het bed wordt na het avondeten opgehelderd. Twee monniken komen binnen en installeren ons bed voor de nacht. De tatami matten van gevlochten bamboematten worden uitgerold, daarboven op worden dikke futons; gewatteerde matrassen uitgerold.  Ik slaap die nacht als een roos.

Dag begint met meditatie

De volgende morgen begin ik de dag met een meditatie. In een zaal boven in de tempel is een mooie ruimte ingericht als meditatieruimte. Een monnik leidt deze meditatie. De sfeer is heel bijzonder. Ik versta er geen woord van maar laat mee meedrijven op de magische sfeer.

Vuurceremonie

Daarna volgt het bijwonen van een Japanse vuurceremonie. We zitten in een kring in een kleine ruimte en terwijl er op een grote trom een begeleidend ritme gespeeld wordt, ontfermd een van de monniken zich over het maken van een vuur, volgens een vastgesteld aantal handelingen. In dit vuur verdwijnen houtjes waarop wensen geschreven zijn. Wanneer het vuur volledig is en het ritme van de trom steeds luider wordt, ontsteken de monniken wederom in gezang, wat het mystieke tintje nog iets extra’s geeft.

Mystieke begraafplaats

Daarna lopen J. en ik samen naar de nabijgelegen Oku-no-in begraafplaats. Deze begraafplaats is de grootste begraafplaats van Japan; gelegen in een dicht bos waar een bijna magische sfeer hangt.  Wat een stilte, zo sereen. Tussen de torenhoge bomen zijn duizenden kleine altaartjes te bewonderen. Het pad dat aan weerszijden wordt geflankeerd met lampionnen leidt langs talloze beelden en bouwwerken. We lopen in stilte onder de hoge bomen en praten niet meer maar voelen samen de magische betoverende sfeer.


Tags

Japan, Koyasan, tempelovernachting

Reactie achterlaten


{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Ook interessant